Charlotte van der Hoeven, Coaching en Training

Charlotte van der Hoeven, Coaching en Training
Narcisme-Expert | Expert Narcistisch Misbruik | Coach & Trainer

woensdag 29 juli 2015

Het narcistische familielid


Narcistisch misbruik vindt natuurlijk niet alleen plaats binnen relaties in de relationele sfeer, maar ook binnen gezinnen. En het is lang niet altijd zo dat de ouders de narcist zijn en hun kind misbruiken. Het kan ook andersom  het geval zijn. De ouders worden misbruikt door hun kind of schoonzoon/-dochter. Het is niet voor niets zo dat het percentage ouderen groeit dat niet alleen lichamelijk, maar ook geestelijk wordt misbruikt. Dit merk ik ook aan de hoeveelheid mails die ik heb binnengekregen, met het verzoek of ik ook een keer een blog wil schrijven als je als ouder de dupe wordt van je narcistische (schoon-)zoon of dochter.
 
Dit heeft me tot dit blog gebracht.
Ruzies in families is iets wat meer en meer lijkt voor te komen. Het percentage mensen wat geen contact meer heeft met familie lijkt in deze tijd steeds grotere vormen aan te nemen. Waar vroeger de familie draagvlak bood en de veilige beschermde omgeving was, de zogeheten veilige thuishaven, daar lijkt nu steeds minder sprake van te zijn. Het huis staat leeg. Mede door de individualisering van de maatschappij. Maar wat als je te maken hebt met een (schoon-)zoon of dochter die zelf narcistisch is?
 
Wat je vaak ziet gebeuren wanneer de kleinkinderen wat groter zijn en er door opa en oma niet meer opgepast hoeft te worden, "de bom barst". De ouders zijn niet langer "nodig" en dus is het ideale moment aangebroken om het contact te verbreken. Vaak is dit niet iets wat is ontstaan van de ene op de andere dag. Vaak woekert er vanuit de (schoon-)zoon of dochter al gelange tijd een onderliggend gevoel van minderwaardigheid, het gevoel achtergesteld te worden en een vorm van jaloezie en frustratie naar een ander familielid. De narcist in kwestie zal dit echter nooit hardop durven toegeven of uitspreken aan de (schoon-)ouders, want dit is nu juist precies datgene wat een narcist níet wil voelen.
 
Dus wat gebeurt er? Alle tekortkomingen van het eigen ik worden geprojecteerd op de ouders en er worden van gebeurtenissen die normaal gesproken redelijkerwijs uitgesproken zouden kunnen worden, enorme drama’s gemaakt. De narcist is in deze dan ook altijd het slachtoffer, voelt zich tekort gedaan en benadeeld en zal er ook niet voor schromen om dit aan zijn/haar omgeving te laten zien. En aangezien een narcist geen loyaliteit kent, zal heel de wereld weten hoe de narcist -vanuit de eigen optiek- door de ouders tekort gedaan wordt. Want dit betekent voor de narcist ook een vorm van aandacht en dat is precies datgene wat de narcist wil. Onverdeelde aandacht, van iedereen.
 
Het oplossen van conflictsituaties met een narcistische (schoon-)zoon of dochter zijn uitermate lastig, zeker als de narcist niet kan en wil buigen. Dit heeft vaak te maken met het sterk opgeblazen ego. Voor een narcist voelt excuses maken als een persoonlijke nederlaag. Alleen dit betekent niet dat je als ouder alles over je kant moet laten gaan of accepteren, omdat de situatie nu eenmaal zo is. Nee, blijf te allen tijde ook je eigen grenzen bewaken, ook als dit helaas betekent dat je je zoon of dochter (tijdelijk) niet langer ziet.
 
Een conflict oplossen kun je niet alleen, dit moet van twee kanten komen en als de één of de ander eigenlijk de wil, kracht of kunde niet heeft om tot een compromis te komen, dan houdt het op een gegeven moment op. Als je als ouders er alles aan hebt gedaan om tot je narcistische (schoon-)zoon of dochter door te dringen en deze is niet in staat om een redelijke discussie aan te gaan en blijft voortdurend aan het eigen standpunt vasthouden, of heeft eigenlijk geen oprechte interesse om het conflict op te lossen en behoefte aan contact, dan is het op een bepaald moment genoeg. Bemiddeling heeft dan geen zin en je"zelf" opofferen ten behoeve van de ander is nooit de manier. Ook de narcist in kwestie moet weten dat er grenzen zijn. Narcisten denken namelijk alleen maar in termen van zwak of sterk en winnen of verliezen. Dat betekent wanneer jij voortdurend over je grenzen heen laat gaan door je narcistische (schoon-)zoon of dochter, deze dit niet zal zien als een teken van liefde, maar als een teken van zwakte. Blijf daarom altijd naar je"zelf" luisteren, hoe ver kan en wil je gaan voor dit familielid en heeft het daadwerkelijk zin op dit moment? Hoe hard dit ook is..
 
Wil je hier over doorpraten, dan kun je altijd contact met me opnemen voor een persoonlijk individueel consult. Ook deze vorm van misbruik is ongelooflijk schrijnend en komt helaas steeds vaker voor.

http://www.narcismevrij.nl/
Charlotte van der Hoeven, Coaching-Training-
Charlotte-van-der-Hoeven, Coaching & Training is gespecialiseerd in coaching voor slachtoffers en training van hulpverleners w.b. narcistisch-misbruik en narcistische-mishandeling en narcisme, blog-narcistisch-misbruik, blog-narcisme, blog-narcistische-mishandeling, coach-narcistisch-misbruik, therapeut-narcistisch-misbruik, wat-is-narcisme
 
 

2 opmerkingen:

  1. Maar hoe ga je dan om met een broer die narcist is. Dat wordt nergens beschreven helaas, kan er tenminste helemaal niks over vinden. Heb sinds een vrij korte tijd door dat ik een broer heb die narcist is. Het is mijn enige familielid nog. Was *afhankelijk* van hem en nu ik de knoop aan het doorhakken ben en bezig ben mij van hem los te maken (wat heel erg moeilijk is) zit ik in een diep dal.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik heb o.a. een n. moeder (90 jaar oud inmiddels) en n. broer, waar ik geen contact meer mee heb (wens). Ik merk door de jaren heen dat hoeveel info ik ook al gelezen heb, dat het altijd in de verwerking juist het moeilijkst is om iets vervelends over je ouder te zeggen of denken. Dat zijn juist de moeilijkste relaties, omdat het je bloed is! Ik heb nog meer narigheid naar aanleiding van dat misbruik met n.'s gehad, die heel ver strekken, maar de kern ligt daar. Jammer genoeg ligt ook de ellende van mijn zoon ook bij zijn n. vader en omdat het allemaal zoveel was en er destijds minder over bekend was, is het ook door hem nauwelijks verwerkt. Ik heb wel heel veel gesprekken met hem gehad en zijn eigenwaarde (van de zoon) weer trachten op te krikken vanaf zijn 5e jaar tot zijn 23e jaar ongeveer, maar hij kon het zijn vader en mijn moeder niet vergeven. Daar maakte hij volgens mij een fout mee, want toen hij 24 werd ontmoette hij mijn huidige schoondochter en ....u raadt het al...een Narciste!! Zij heeft me er uit gewerkt en wat ook zuur was voor mij: ik ben 25 jaar lang niet bij mijn n. moeder geweest, om alles te moeten verwerken en mijn zoon en mijzelf uit die rommel te verlossen (dus ook van die vader van hem) en mijn zoon wilde ook geen contact met zijn oma, maarrrrr....ik werd buiten gewerkt en hups...naar oma!!! En zelfs ook contact met zijn oom, mijn broer. En alles ligt weer aan mij.... Wanneer kom ik er eens van af? Dat patroon achtervolgt me al heel mijn leven lang en van mijn zoon is dat het pijnlijkst al jaren. Ik heb veel onderzoek gedaan naar alles, om niet gek te worden: heb me ook verdiept in P.A.S., maar de pijn neemt moeizaam af. Ben door al die spanningen nu erg ziek geworden vorig jaar en heb nu (meestal s'nachts) door de pijn enorme huilbuien, die van heel diep komen. Ik duw het eruit! En dan heb ik weer even minder pijn (reumatische artritis). En veel komt aan het licht. Het is ook nog rommel van mijn jonge jeugdjaren, waarin ik geleerd ben, dat ik niks waard was, er niet toe deed. Van haar was en oh wee als ik niet naar haar pijpen danste...Nu is ze oud en heb ik weer contact en ze heeft veel geleerd. In boeken en gesprekken met slimme mensen. Ze imiteert hen, ze voelt het niet, maar enfin...én ze is milder, omdat ze afhankelijk is (rolstoel), maar ik kan nu met haar praten als een meisje van 3 jaar met kennis van een normaal mens en ze luistert...dat is al heel wat.Maar ik moet haar niet als moeder beschouwen, want dat is ze niet en ik verbied haar om mij als familie te zien. Ik zeg dan:"Ik ga geen familietje spelen" Bizar allemaal. Ik praat over mijn leven met haar en spreek over Narcisme en ze vraagt dan: "Wat is dat, wat doen die? "Bizar, maar ik kan het opbrengen. Sorry voor het lange verhaal...ik zie er zeer weinig over geschreven en ik moet het af en toe kwijt, want dan weet ik weer: "Het ligt niet aan mij...Narcisme bestaat wel degelijk en het is heel gevaarlijk! Groetjes!!

    BeantwoordenVerwijderen